APK-eisen: waar je auto op wordt gekeurd en de meest voorkomende afkeurpunten

De APK-eisen draaien om de onderdelen die je veiligheid bepalen: remmen, banden, verlichting, ophanging en uitstoot. De keurmeester werkt een vaste lijst af en kijkt of alles binnen de wettelijke norm valt. Hieronder zie je waar precies op wordt gelet, welke punten het vaakst misgaan en wat je in een halfuur zelf kunt nakijken.

De onderdelen die echt worden beoordeeld

Een keuring is grondiger dan een snelle blik onder de motorkap. De keurmeester zet je auto op de hefbrug, test de remwerking op een testbank en loopt vervolgens systematisch de belangrijkste systemen na. Het zwaartepunt ligt op alles wat met sturen, remmen en zichtbaarheid te maken heeft.

• Remmen: de remwerking links en rechts, de staat van remblokken en remschijven, en de handrem.
• Banden: minstens 1,6 millimeter profiel over de hele breedte, geen scheuren of bobbels, en de juiste maat.
• Verlichting: alle lampen branden en de koplampen zijn goed afgesteld.
• Ophanging en stuur: geen voelbare speling in de scharnierpunten, schokdempers zonder lekkage.
• Carrosserie en onderstel: geen doorgeroeste dragende delen.
• Uitstoot: de uitlaatgaswaarden, en bij diesels met roetfilter de deeltjesmeting.

De afkeurpunten die het vaakst voorkomen

Veruit de meeste auto’s zakken op een handjevol dezelfde punten. Dat is goed nieuws, want het zijn juist de zaken die je zelf kunt zien en vaak ook zelf kunt oplossen. We zetten de meest voorkomende afkeurpunten apart op een rij, maar uit de keuringscijfers springen er vier duidelijk uit.

Verlichting

Een kapot lampje is met afstand de meest voorkomende reden om af te keuren. Het gaat lang niet altijd om de koplampen; juist de kentekenplaatverlichting, een achterlicht of het derde remlicht worden over het hoofd gezien. Loop daarom alle lampen langs, ook de exemplaren die je zelden gebruikt, zoals het mistachterlicht en de achteruitrijlamp. Bij ledverlichting is een defect lastiger zelf op te lossen, dus laat dat op tijd nakijken.

Remmen

Versleten remblokken, geroeste remschijven of een handrem die te weinig kracht zet, leveren regelmatig een afkeuring op. Je merkt het vaak zelf al: een piepend of schurend geluid bij het remmen, of een auto die bij hard remmen licht naar één kant trekt. Hoor of voel je dat, laat het dan vóór de keuring nakijken. Dit is geen punt om te negeren, want het raakt direct je veiligheid.

Banden

Het profiel moet minstens 1,6 millimeter zijn over de hele breedte. Je hoeft daar geen muntje voor te gebruiken, want in de groeven van je band zitten kleine verhoginkjes, de slijtage-indicatoren. Staat het profiel gelijk met die blokjes, dan zit je op het wettelijke minimum en is vervangen verstandig. Een goedkope profieldieptemeter van een paar euro geeft je dezelfde zekerheid. Let ook op scheurtjes in de zijkant en op een bobbel, want die keuren ook af.

Lekkages en roest

Een lekkende motor of versnellingsbak en doorgeroeste dragende delen vormen het vierde grote struikelblok. Olievlekken op je oprit zijn vaak het eerste teken. Dit zijn meteen de duurste punten om te herstellen, dus hoe eerder je ze opmerkt, hoe meer tijd je hebt om rustig een oplossing te zoeken. Wat een keuring en herstel ongeveer kosten, lees je bij de APK-kosten.

Zelf je auto voorbereiden in een halfuur

Met een korte voorbereiding voorkom je de meeste afkeuringen. Je hebt er geen gereedschap of kennis voor nodig, alleen even de tijd om systematisch een ronde te doen. Loop deze checklist langs voordat je naar de garage rijdt, of gebruik onze afvinkbare APK-checklist.

1. Zet alle lichten aan en loop met iemand om de auto, of gebruik een etalageruit of garagedeur als spiegel.
2. Check het bandenprofiel bij de slijtage-indicatoren en controleer de spanning, ook van het reservewiel.
3. Vul de ruitensproeiervloeistof bij en test of de wissers schoon vegen zonder strepen.
4. Kijk onder de auto en op je vaste parkeerplek of er olie- of vochtvlekken liggen.
5. Controleer het peil van de motorolie, de koelvloeistof en de remvloeistof.

Kom je iets tegen wat je zelf niet kunt oplossen, zoals een schurende rem, plan dat dan los van de keuring in. Zo voorkom je dat de garage het meteen repareert tegen een tarief dat je niet hebt afgesproken.

Het verschil tussen afkeur en een adviespunt

Niet elk gebrek houdt je auto van de weg. De keurmeester maakt onderscheid tussen echte afkeurpunten en adviespunten. Een afkeurpunt moet hersteld worden voordat je auto slaagt. Een adviespunt valt nog net binnen de norm, maar vraagt binnenkort aandacht, bijvoorbeeld een band met nog 2 millimeter profiel of remblokken die bijna op zijn.

Die adviespunten zijn waardevoller dan ze lijken, want ze geven je een vooruitblik op de kosten van het komende jaar. Een band die nu nog net slaagt, is over een paar maanden alsnog afgekeurd. Door zo’n punt op tijd op te pakken, spreid je de kosten en sta je bij de volgende keuring niet ineens met een afgekeurde auto. Zie de adviespunten dus als een gratis onderhoudsplanning die je van de keurmeester meekrijgt, en niet als bijzaak die je tot volgend jaar kunt uitstellen.